خداوندا

خدايا

تو مي گفتي كه نا مردان

بهشتي را نمي بينند

همانا ديده ام  :

نامردِ نامردي ،

كه از خون رگ مردان عالم

جاودانه كاخ ، مي سازد

اگر مردانگي اينست

به نامردي قسم

كه نامردم

 اگر دستم به قرآنت بيالايم.

من از تو دل نمیبُرم

اگر چه از تو دلخورم

اگر چه گفته ای تو را

به خاطرات بسپُرم

هنوز هم خیا ل کن

کنار تو نشسته ام

منی که در جوانیم

به خاطرت شکسته ام

تو در سرابِ آینه

شبانه خنده میکنی

من ِ شکست داده را

خودت برنده میکنی

نیامدی و سالها

نظر به جاده دوختم

ببین که بی تو من

چه عاشقانه سوختم

رفیق ِ روزهای خوب

رفیق ِ خوبِ روزها

همیشه ماندگار ِ من

همیشه در هنوز ها

صدا بزن مرا شبی

به غربتی که ساختی

به لحظه ای  که عشق را

بدون ِ من شناختی

مرا از اینکه میبینی پریشانتر چه می خواهی؟

از این آتش به جز یک مشت خاکستر چه می خواهی؟

من از اوج نگاه تو به زیر پایت افتادم

بگو دیگر عزیز من ، بگو دیگر چه می خواهی؟

مرا بی خود به باران می برد مستی چشمانت

بیا این چشمها ، این گونه های تر ، چه می خواهی؟

برای ادعای عشق اگر این سینه کافی نیست

بیا این تیغ و این شمشیر، این هم سر، چه می خواهی؟

من آن فرهاد مسکینم که کوه از بهر تو کندم

بگو شیرین ترین رویا ، بگو دیگر چه می خواهی؟

تمام این غزل با خون رگهایم نثارت باد

بگو دیگر عزیز من بگو دیگر چه می خواهی؟؟؟